* شرط دوم : آب وضو مطلق باشد . « مسألهء 289 » وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است ، اگرچه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد و اگر با آن وضو نمازى نيز خوانده باشد ، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند . « مسألهء 290 » اگر غير از آب گِل آلود مضاف ، آب ديگرى براى وضو در اختيار نداشته باشد ، چنانچه وقت نماز تنگ باشد ، بايد تيمّم كند و اگر وقت داشته باشد ، بايد صبر كند تا آب صاف شود و وضو بگيرد . * شرط سوم : آب وضو و همچنين فضايى كه در آن وضو مىگيرد ، مباح باشد . « مسألهء 291 » وضو با آب غصبى و با آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه ( مگر از نهرهاى بزرگ به ترتيبى كه در مسألهء 295 مىآيد ) حرام و باطل است ؛ ولى اگر سابقاً راضى بوده و انسان نمىداند كه از رضايت خود برگشته يا نه ، وضو صحيح است و نيز اگر آب وضو از صورت و دستها در جاى غصبى بريزد ، اگر محل منحصر باشد - يعنى غير از مكان غصبى مكان ديگرى نداشته باشد - و وضو موجب ريزش آب به محل غصبى باشد ، وضو باطل و حرام است و بايد تيمّم كند و نماز بخواند . « مسألهء 292 » وضو گرفتن از حوض مدرسه‌اى كه انسان نمىداند آن حوض را براى همهء مردم وقف كرده‌اند يا براى محصلين همان مدرسه ، در صورتى كه معمولًا مردم از آب آن وضو بگيرند و وضو گرفتن آنان نشانهء رضايت متولّى باشد ، اشكال ندارد . « مسألهء 293 » كسى كه نمىخواهد در مسجدى نماز بخواند ، اگر نداند حوض آن را براى همهء مردم وقف كرده‌اند يا براى كسانى كه درآنجا نماز مىخوانند ، نمىتواند از حوض آن وضو بگيرد ؛ ولى اگر معمولًا كسانى هم كه نمىخواهند در آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو بگيرند و وضو گرفتن آنان نشانهء رضايت متولّى باشد ، مىتواند از حوض آن وضو بگيرد . « مسألهء 294 » وضو گرفتن از حوض پاساژها و مسافرخانه‌ها و مانند آنها ، براى كسانى كه ساكن آن اماكن نيستند ، در صورتى صحيح است كه معمولًا كسانى هم كه